Tadeusz Różewicz

Tadeusz Różewicz w dziełach swych stawia mnóstwo pytań wszelakiej natury, czy to egzystencjalnej, czy też filozoficznej. Rzadko jednak odpowiada na te kwestie, nie ma przecież nigdy jednoznacznych moralnie podziałów na czarne i białe, na zło i dobro. Czy jest więc jakieś miejsce, gdzie można znaleźć jakiś punkt odniesienia, odzyskać spokój utracony? W Zawsze fragmencie, perfekcyjnie napisanym tomiku poetyckim Różewicza, tą przestrzenią, no nie o konkretne miejsce tu chodzi, jest obszar poezji. Poeta potrzebuje ciszy, potrzebuje rozmowy z ludźmi; w Zwierciadle natomiast poeta mówi, że odbiciem jego liryków, poezji jest cisza, nikt nie odpowiada na jego wołanie, na jego istotne pytania. W wierszu zatytułowanym Na obrzeżach poezji z kolei poezja jest z jednej strony azylem dla artysty, z drugiej jednak jej wnętrze statyczne, przerażająco puste, co stwarza opozycyjny wobec świata rzeczywistego obraz, spokojny, cichy, ale i statyczny. Być może właśnie poezja jest tym stałym punktem na mapie świata, czymś o co można się oprzeć w życiu.

Leave a Reply

Ciekawe artykuły
  • Czy warto posyłać dziecko do technikum?Czy warto posyłać dziecko do technikum?
    Każdy z nas rodziców, stara się zadbać o przyszłość swoich dzieci tym bardziej jeżeli widzi co dzieje się na świecie. Coraz trudniej jest zapewnić swojej rodzinie odpowiedni wikt kiedy rachunki …
  • System oceniania w polskiej szkoleSystem oceniania w polskiej szkole
    System oceniania jest kwestią, która zawsze budzi wiele kontrowersji. Przede wszystkim dlatego, że chyba nie da się wprowadzić jakiś obiektywnych kryteriów. Dzieje się tak, ponieważ ocena w dużej mierze zależy …