Tadeusz Różewicz

Tadeusz Różewicz w dziełach swych stawia mnóstwo pytań wszelakiej natury, czy to egzystencjalnej, czy też filozoficznej. Rzadko jednak odpowiada na te kwestie, nie ma przecież nigdy jednoznacznych moralnie podziałów na czarne i białe, na zło i dobro. Czy jest więc jakieś miejsce, gdzie można znaleźć jakiś punkt odniesienia, odzyskać spokój utracony? W Zawsze fragmencie, perfekcyjnie napisanym tomiku poetyckim Różewicza, tą przestrzenią, no nie o konkretne miejsce tu chodzi, jest obszar poezji. Poeta potrzebuje ciszy, potrzebuje rozmowy z ludźmi; w Zwierciadle natomiast poeta mówi, że odbiciem jego liryków, poezji jest cisza, nikt nie odpowiada na jego wołanie, na jego istotne pytania. W wierszu zatytułowanym Na obrzeżach poezji z kolei poezja jest z jednej strony azylem dla artysty, z drugiej jednak jej wnętrze statyczne, przerażająco puste, co stwarza opozycyjny wobec świata rzeczywistego obraz, spokojny, cichy, ale i statyczny. Być może właśnie poezja jest tym stałym punktem na mapie świata, czymś o co można się oprzeć w życiu.

Leave a Reply

Ciekawe artykuły
  • Praca w języku niemieckim
    Praca dla germanistów. Studia związane z językami obcymi są bardzo popularne wśród młodych ludzi. Decydują się na nie ze względu na swoje zainteresowania, a także planując wyjazd zagraniczny w przyszłości. …
  • Dlaczego lekcje historii są zmorą dla uczniów?
    Nie wiedzieć czemu, lekcje historii zawsze były nudne. Czy to wina źle skonstruowanych podręczników, czy wykładowców – młodzież nigdy tego przedmiotu nie lubiła. Jak to jest więc możliwe, że niedawno …